این هفته مادری که فرزند 10 ساله‌اش مبتلا به آبله‌مرغان شده به مطب سیب مراجعه کرده است. عوارض ناشی از این بیماری و بی‌تابی کودک موجب نگرانی مادر شده است. با توجه به این که مادر بیمار، استامینوفن تجویزشده توسط پزشک، برای کاهش شدت بیماری را در فرزندش موثر نمی‌داند نزد پزشک آمده تا با مشورت پزشک از داروی دیگری برای تسکین درد بیمار استفاده کند. از آنجا که او خودش فکر می‌کند خوردن قرص آسپیرین در مقایسه با استامینوفن از عملکرد بهتری در تسکین درد برخوردار است، مصرانه در تلاش است تا پزشک را متقاعد سازد درخصوص فرزندش نیز آسپیرین از تاثیر بیشتری در کاهش شدت عوارض ناشی از این بیماری برخوردار خواهد بود.

آسپیرین بچه هم برای کودکان مناسب نیست

اگرچه آسپیرین ازجمله داروهایی است که می‌تواند گاهی در مقایسه با استامینوفن با دیگر داروهایی که برای تسکین درد از آنها استفاده می‌شود از عملکرد بهتری برخوردار باشد، اما باید توجه داشت که نباید به کودکانی که کمتر از 12 سال دارند و نشانه‌هایی از ابتلا به بیماری‌های ویروسی نظیر آنفلوآنزا یا آبله‌مرغان دارند، آسپیرین یا حتی آسپیرین کودکان داده شود.

چراکه این دارو می‌تواند سبب ابتلا به بیماری سندرم ری (Reye)‌ شود. سندرم ری، بیماری خطرناکی است که سیستم عصبی و کبد فرد بیمار را تحت تاثیر خود قرار می‌دهد. بررسی‌های انجام شده درباره کودکان مبتلا به بیماری حاکی از آن است که در 90 درصد کودکانی که نشانه‌هایی از ابتلا به این سندرم در آنها دیده شده است یک یا 2هفته پیش از ظهور نخستین نشانه‌های ابتلا به این بیماری، از آسپیرین یا دیگر داروهایی با ساختار مشابه برای کاهش تب و دیگر عوارض ناشی از ابتلا به عفونت‌های ویروسی استفاده شده است. بنابراین هیچ‌گاه خودسرانه برای کودکان آسپیرین تجویز نکنید و حتما پیش از دادن آسپیرین به کودکانی که کمتر از 12 سال دارند و به ناچار برای تسکین درد ناشی از بیماری‌های روماتیسمی یا آرتریت به استفاده طولانی‌‌مدت از این دارو نیاز دارند با پزشک متخصص مشورت کنید. اگر چه سندرم ری می‌تواند در هر سنی ایجاد شود، اما اغلب کودکان به این بیماری مبتلا می‌شوند. تهوع،‌ تشنج، تورم مغز، افزایش سرعت تنفس، اختلالات ذهنی و همچنین ایجاد اختلال در عملکرد کبد از جمله نشانه‌های ابتلا به این بیماری هستند. اگر این نشانه‌ها در روند یک بیماری ویروسی و پس از گذشت مدت زمان کوتاهی از بهبودی یک بیماری ویروسی در فرد ایجاد شود بیمار باید بلافاصله به پزشک مراجعه کند تا تحت نظر قرار گیرد. اگر چه عوامل به وجود آورنده این بیماری از جمله موضوعاتی است که درباره آن اختلاف‌نظر وجود دارد، اما نتایج به دست آمده از بررسی‌های انجام شده درباره این بیماری حاکی از آن است که مصرف آسپیرین یا داروهای مشابه موجب افزایش احتمال بروز این بیماری خواهد شد. متاسفانه هیچ راهکاری برای درمان این بیماری وجود ندارد و حدود 30 درصد از کودکان مبتلا به این بیماری جان خود را از دست می‌دهند، افرادی که زنده می‌مانند نیز به آسیب‌ها و اختلالات مغزی دائمی مبتلا خواهند شد. عملکرد درمان نیز بستگی به تشخیص زودهنگام بیماری دارد. به عبارت دیگر در افرادی که در مراحل اولیه ابتلا به بیماری تحت درمان قرار می‌گیرند، شانس بهبودی بیشتر است و زمانی که تشخیص و درمان بیماری به هر علتی با تاخیر انجام شود، احتمال بهبودی فرد بیمار نیز به میزان قابل توجهی کاهش خواهد یافت. با توجه به آنچه گفته شد می‌توان نتیجه گرفت که مصرف هیچ نوع آسپیرینی برای کودکان مناسب نیست و بهتر است به جای آن از داروهای ایمن و بی‌خطر نظیر استامینوفن، ایبوپروفن و ناپروکسن استفاده کرد.